• Strona główna
  • Kontakt
  • Aktualności
BIP
mask

"Ochrona ptaków wodnych i błotnych w pięciu Parkach Narodowych–Odtwarzanie siedlisk i ograniczanie wpływu inwazyjnych gatunków"

W 2011 roku na terenie Narwiańskiego Parku Narodowego rozpoczęto prace w ramach projektu "Ochrona ptaków wodnych i błotnych w pięciu Parkach Narodowych – Odtwarzanie siedlisk i ograniczanie wpływu inwazyjnych gatunków" (LIFE09 NAT/PL/000263 - Polskie Ostoje Ptaków).

TratwaGłównym celem projektu na terenie NPN jest ograniczenie wpływu norki amerykańskiej Neovison vison - inwazyjnego gatunku, introdukowanego w Europie. Ekspansja norki w Europie jest częściowo wynikiem świadomej introdukcji tego gatunku przez człowieka w połowie XX w., a częściowo wynikiem osiedlania się w środowisku osobników zbiegłych z ferm hodowlanych. W Polsce intensywna hodowla norek amerykańskich rozpoczęła się w latach 50-tych XX w., ale dopiero na początku lat 80-tych nastąpił wzrost liczby obserwacji wolno żyjących norek, szczególnie w Polsce północno-wschodniej.

Kolonizacja naszego kraju przez norkę amerykańską nadal postępuje, a jej dynamika na niektórych obszarach (Polski południowo-zachodniej) jest bardzo duża, porównywalna do gwałtownej ekspansji norki z początku lat 80-tych. Dramatyczny spadek liczebności niektórych populacji ptaków, ssaków oraz ryb oraz lokalne zmiany w zasięgu ich występowania będące skutkiem drapieżnictwa norki amerykańskiej zostały udokumentowane w wielu miejscach w Europie.

W Polsce wykazano, że norka drastycznie obniżyła sukces lęgowy gęsi gęgawy oraz różnych gatunków mew. Konieczność regulacji liczebności norki amerykańskiej w naszym kraju jest zatem bezsporna ze względu na jej negatywny wpływ na rodzime gatunki ptaków wodnych a problem jest tym bardziej palący, że w ostatnich latach wzrosła w Polsce liczba ferm, na których hodowane są te zwierzęta. Wpływ uciekinierów z ferm na dynamikę liczebności dziko żyjących populacji i rekolonizacji obszarów objętych ochroną jest prawdopodobnie bardzo duży.

Od 20 września bieżącego roku na terenie Parku w okolicach Kurowa i Waniewa rozpoczęto pierwszą fazę projektu.

W ramach tego działania na terenach objętych projektem drapieżniki będą odławiane w pułapki żywo-łowne. Konieczne jest zastosowanie pułapek żywo łownych aby wyeliminować wpływ na populacje rodzimych drapieżników takich jak tchórz czy wydra. W pierwszej fazie projektu, w ciągu roku będą prowadzone dwie serie odłowów, jesienią i wiosną (ze względu na zdecydowanie wyższą łowność norek w półroczu zimowym niż letnim). Odłowy będą prowadzone przez 15 dni w jednej serii odłowów. Odłowy będą przeprowadzane częściej lub przez dłuższy okres w zależności od wyników monitoringu skuteczności redukcji drapieżników.

Wynikiem tego działania będzie obniżenie lub całkowita redukcja liczebności norki na obszarach objętych ochroną. W kolejnych latach obszar objęty działaniem usuwania norki amerykańskiej będzie rozszerzany, czego wynikiem będzie odsunięcie zagrożenie drapieżnictwa na miejscach lęgowych od szczególnie istotnych miejsc w parku.

Spodziewanym efektem prac jest zwiększenie bioróżnorodności ale i liczebności ptaków ssaków oraz ryb na terenie Parku. Skorzystać na tym będą mogli także miłośnicy przyrody  - obserwatorzy ptaków, osoby zwiedzające Park ale tez wędkarze. W związku z tym Dyrekcja Narwiańskiego Parku Narodowego zwraca się z apelem o nie zbliżanie się do tratw z pułapkami  i nie niszczenie ich. Zamontowane pułapki nie nadają się do użytkowania w innym celu niż odłów norek, stanowią własność Skarbu Państwa i objęte są monitoringiem całodobowym. Potencjalne ich niszczenie będzie działalnością na szkodę tak Parku jak i miłośników przyrody oraz wędkarzy oraz będzie rozpatrywane jako niszczenie mienia państwowego ze wszystkimi tego konsekwencjami prawnymi.