• Strona główna
  • Kontakt
  • Aktualności
BIP
mask

Rośliny

RoślinyNa obszarze Narwiańskiego PN  występuje 11 roślinnych zespołów związanych ze środowiskiem wodnym oraz 56 zespołów roślinnych związanych ze środowiskiem lądowym, w tym podmokłym i bagiennym. Dominują tereny otwarte; szuwary właściwe i turzycowe, wilgotne łąki i zakrzaczenia wierzbowe. Lasów jest niewiele, przeważają olsy oraz sadzone bory sosnowe. Na mineralnych wzniesieniach zwanych grądzikami spotyka się zbiorowiska grądowe, występują też ciepłolubne murawy kserotermiczne.

Dolinę Narwi charakteryzuje tzw. strefowość ekologiczna, polegająca na zmienności zbiorowisk roślinnych począwszy od koryta rzeki, a przesuwając się w kierunku skraju doliny.

Rośliny ekosystemów wodnych charakteryzują się dużą różnorodnością gatunkową. Najbogatszymi siedliskami są starorzecza, zarówno odcięte jak i trwale połączone nurtem, występuje tu m.in. zbiorowisko żabiścieku pływającego i osoki aloesowatej czy też zbiorowiska lilii wodnych. Brzegi oraz teren przy korycie porastają szuwary właściwe. Jest to ubogi florystyczne zespół wysokiej,  roślinności z dominacją trzciny pospolitej. Ponadto spotykamy tam pałkę wąsko- i szerokolistną,  mannę mielec, mozgę trzcinowatą, tatarak  i kosaciec żółty. Strefę za szuwarami właściwymi, lub bezpośrednio w sąsiedztwie koryta rzeki porasta zabagniony szuwar wielko turzycowy.  Najbardziej typowy jest torfotwórczy szuwar turzycy sztywnej, który tworzy zbiorowisko o wyraźnej strukturze kępkowej. Ważnym elementem krajobrazu parku są zarośla wierzbowe występujące w postaci niewielkich powierzchniowo płatów na brzegach koryt rzecznych, wśród szuwarów trzcinowych i łąk bagiennych. Bardzo charakterystyczne dla doliny Narwi są wilgotne łąki, na których rosną różne gatunki traw oraz rośliny zielne, reprezentowane m.in. przez rzeżuchę łąkową, firletkę poszarpaną, jaskier ostry i krwawnicę pospolitą,  które podczas kwitnienia tworzą barwne kobierce.  Łąki są koszone zazwyczaj dwa razy w roku. Na obrzeżach doliny rosną lasy bagienne reprezentowane w Narwiańskim PN przez ols porzeczkowy, o charakterystycznej strukturze. Wyróżnić tu można wyraźne wyniesienia ponad powierzchnie gruntu – kępy oraz obniżenia pomiędzy nimi, najczęściej zalane wodą – dolinki. Na terenie Narwiańskiego Parku Narodowego występują również wyniesienia mineralne nazywane „grądzikami”. Porastają je lasy liściaste (lipowo – dębowo – grabowe) oraz ciepłolubne murawy.

Flora roślin naczyniowych NPN liczy ponad 660 gatunków, z 89 rodzin. Najliczniej są reprezentowane złożone (72 gatunki) i trawy (68 gatunków).

W Parku występują 3 gatunki zagrożone i ujęte w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin są to: czarcikęsik Kluka (Succisella inflexa, fiołek torfowy (Viola epipsila), turzyca strunowa (Carex chordorrhiza).

Gatunki objęte ochroną ścisłą: widłaka jałowcowaty, widłak goździsty, orlik pospolity, włosienicznik wodny i  skąpopręcikowy, rukiew wodna, rosiczka okrągłolistna, fiołek torfowy,  centuria zwyczajna,  miodownik melisowaty, gnidosz błotny, pływacz zwyczajny,  czarcikęsik Kluka, mieczyk dachówkowaty, kosaciec syberyjski, turzyca strunowa, stoplamek krwisty,  stoplamek plamisty,  stoplamek szerokolistny, goździk pyszny ) goryczka wąskolistna, wielosił błękitny.

Częściową: grążel żółty, grzybienie białe, porzeczka czarna, kruszyna pospolita, pierwiosnek lekarski,  bobrek trójlistkowy, kalina koralowa, kocanki piaskowe, konwalia majowa oraz kopytnik pospolity

RoślinyRoślinyRoślinyRośliny